JBG Jogger

Gdy pomyślę sobie, że IV RP zmierza nieuchronnie do swojego końca, to opanowuje mnie szczery żal. Żal za tym, co bezpowrotnie utracimy (na szczęście) i czego nigdy już (miejmy nadzieję) nie dane będzie nam zobaczyć.

Zobaczyłem albowiem oczyma mojej (nie całkiem zdrowej) wyobraźni, piękny gmach w centrum Warszawy. Budynek z betonu i szkła. Piękny i strzelisty. Nad jego wejściem jaśniał napis Ministerstwo Informacji, a z głośników porozmieszczanych na elewacji dobiegały słowa ministra informacji Zbigniewa Ziobry:

Nie masz jeszcze dyktafonu? Zgłoś się do najbliższej placówki powiatowej Ministerstwa Informacji! Nagraj swoją żonę, nagraj sąsiada, szefa i sprzątaczkę! Spełnij swój obywatelski obowiązek i weź udział w losowaniu nagrody: rocznego kursu dla realizatorów dźwięku!

I widziałem tłumy ludzi (przykro mi, że to znowu moja niezupełnie sprawna wyobraźnia) stojących w kolejce, kończącej się przy okienku "Punkt odbioru nagrań" oraz kartkę z informacją:

• 2 godziny nagrań - żelazna odznaka Wielkiego Ucha;
• 4 godziny nagrań - miedziana odznaka Wielkiego Ucha;
• 6 godzin nagrań - srebrna odznaka Wielkiego Ucha;
• 20 godzin nagrań - złota odznaka Wielkiego Ucha.
• Honorowi nagrywacze obsługiwani są poza kolejnością!

Każden jeden zaś budynek użyteczności publicznej ozdabiały olbrzymie plakaty:

Oto raj utracony widziany oczyma mojej wyobraźni! Płaczcie zatem Budowniczowie IVRP!

PS.
Nadszedł dzień wyczekiwany przez ze mnie od piętnastu miesięcy i dni ośmiu - Wielki Edukator przestał być ministrem edukacji. Zaprawdę rację mają ci, którzy mówią, iż nic nie trwa wiecznie.